Pierwsza strona
Warto wiedzieć


Wioletta Pawińska
Kształcenia w zakresie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej w akredytowanych uczelniach USA


TYPY BIBLIOTEK I OŚRODKÓW INFORMACJI

BIBLIOTEKA AKADEMICKA
(The Academic Library)
Historia i rozwój bibliotek uniwersyteckich i college'ów. Największy nacisk kładzie się na ich wzajemne związki z instytucjami macierzystymi, szkolnictwem wyższym i środkami komunikacji naukowej w środowisku akademickim. Jednakże istotę kursu stanowią zagadnienia z zakresu zarządzania biblioteką, czyli kierowanie personelem, planowanie, usługi techniczne, administrowanie akademickimi sieciami bibliotecznymi, współpraca międzybiblioteczna i udostępnianie zasobów. Bada się wpływ nowoczesnych technologii na funkcjonowanie i strukturę biblioteki uniwersyteckiej. Zazwyczaj studentów zachęca się do bliższego zaznajomienia się z literaturą tematyczną, a następnie do prezentacji własnego stanowiska w formie pisemnej.
W 28-miu uczelniach uwzględniono ten przedmiot w części nadobowiązkowej programu nauczania, przy czym spora grupa proponuje odbycie praktyki w tego typu bibliotece. Kilka szkół zajęła się tą problematyką rozważając poszczególne aspekty pracy biblioteki akademickiej w ramach odrębnych kursów.

BIBLIOTEKA MEDYCZNA
(The Medical Library)
Podstawowe pojęcia i tendencje w organizacji i zarządzaniu biblioteką medyczną. Selekcja, organizacja i wykorzystanie literatury medycznej we wszystkich formatach. Kładzie się nacisk na organizację zasobów i usług w zakresie pracy naukowej jak i w praktyce (np. szpital) w instytucjach kształcących kadrę medyczną, ośrodkach opieki zdrowotnej oraz jednostkach badawczych. Rozwój i budowa sieci komunikacji medycznej i praktyczne ćwiczenia w korzystaniu z komputerowych baz danych Krajowej Biblioteki Medycznej (National Library of Medicine). Studenci zdobędą podczas kursu umiejętności w wyszukiwaniu informacji medycznej w trybie online.
Przedmiot znalazł się w programach 6-ciu badanych uczelni, przy czym w dwóch zajęto się z osobna kwestią wyszukiwania informacji z dziedziny nauk medycznych w trybie online.

BIBLIOTEKA PUBLICZNA
(The Public Library)
Zasady i techniki świadczenia usług jednostkom i poszczególnym grupom użytkowników w bibliotece publicznej. Zwraca się szczególną uwagę na prawidłowe określenie profilu społeczności, w której biblioteka funkcjonuje oraz na ustanowienie celów w zakresie usług informacyjnych z uwzględnieniem związków z innymi instytucjami użyteczności publicznej. Studenci poddają analizie potrzeby informacyjne środowisk, którym mają za zadanie służyć oraz projektują odpowiednie programy usług bibliotecznych. Dyskutuje się również na temat wpływów politycznych, społecznych i w zakresie finansowania na działalność małych i dużych bibliotek miejskich.
Przedmiot znajduje się w ofercie programowej 28-miu uniwersytetów i nigdzie nie należy do wymaganych.

BIBLIOTEKA SPECJALNA
(The Special Library)
Organizacja i charakterystyka zasobów informacji w postaci książkowej i nie-książkowej oraz zagadnienia w zarządzaniu biblioteką specjalną lub działem zbiorów specjalnych. Omawia się problemy w finansowaniu i udostępnianiu materiałów. Studenci mają możliwość poznania obecnych tendencji w sposobach opisu dokumentów i mechanizacji procesów bibliotecznych związanych ze świadczeniem usług w takich środowiskach informacyjnych.
Jako samodzielny, kurs ten wystąpił w 24 uczelniach, i zawsze jest przedmiotem do wyboru. W jednym przypadku uwagę skupia się na bibliotekach w zakładach poprawczych i karnych.

MEDIATEKA BIBLIOTEKI SZKOLNEJ
(The School Library Media Center)
Filozofia funkcjonowania współczesnej biblioteki szkolnej i rola, jaką pełni bibliotekarz w kształceniu poprzez świadczenie usług informacyjnych i wspomaganie pracy nauczycieli. Rozważa się sposoby współpracy z kadrą nauczycielską w zakresie wykorzystywania pomocy dydaktycznych w różnych formatach. Ocena i projektowanie programów dla mediatek biblioteki szkolnej. Podkreśla się wkład specjalisty z tej dziedziny w efektywną realizację programów nauczania.
Duża liczba szkół umożliwia studentom wybór specjalizacji w tej dziedzinie, toteż obecność tego przedmiotu w 27-miu programach jest całkiem zrozumiała. Czasami zagadnienia te występują w połączeniu z charakterystyką i oceną środków audiowizualnych wykorzystywanych w nauczaniu.


Początek strony   |  Powrót