Pierwsza strona
Warto wiedzieć


Wioletta Pawińska
Kształcenia w zakresie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej w akredytowanych uczelniach USA


  1. Cele programu kształcenia w zakresie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej w świetle standardów Komisji Akredytacji (COA) Stowarzyszenia Bibliotek Amerykańskich (ALA) z 1992 roku
W dobie szybko zmieniających się technologii w dziedzinie informacji i komunikacji, a także ogromnym zróżnicowaniu jej źródeł rola ośrodków informacji wydaje się mieć kluczowe znaczenie niemalże w każdej dziedzinie życia. Dostęp do pełnej informacji jest motorem postępu w nauce, natomiast w biznesie stanowi nie rzadko o "być albo nie być" danej firmy. Zmiany związane z zastosowaniem nowoczesnych technik komputerowych w przetwarzaniu i przechowywaniu informacji oraz rozpowszechnienie Internetu nie mogły pozostać bez wpływu na funkcjonowanie owych ośrodków. Specjalista z zakresu bibliotekoznawstwa i informacji naukowej ma za zadanie usprawniać ich działalność poprzez odpowiednią selekcję i organizację ogromu informacji oraz poprzez stosowanie efektywnych technik wyszukiwania. Wszystkie te działania mają na celu zaspokojenie potrzeb informacyjnych użytkownika.
Sposób, w jaki ten specjalista wywiąże się z powierzonych mu zadań zależy w dużej mierze od przygotowania teoretycznego i praktycznego, jakie otrzyma w trakcie studiów w zakresie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej. W kształceniu w tym kierunku najistotniejszą rolę odgrywa zawartość treściowa programu nauczania oraz jego efektywna realizacja. Nabycie umiejętności radzenia sobie z nowymi technologiami i nagromadzeniem informacji oraz sprostanie wyzwaniom w tej dziedzinie możliwe jest dzięki programom nauczania na wysokim poziomie. Za takie należałoby uznać programy realizujące cele nauczania, poddawane ciągłej ocenie w celu ich doskonalenia i odzwierciedlające wymagania stawiane przyszłym bibliotekarzom i pracownikom informacji.
W ostatniej dekadzie tego tysiąclecia pojawiło się wiele głosów, niestety także profesjonalistów z tej dziedziny, co do sensu istnienia ośrodków kształcenia w tym zakresie. Istotną rolę w kreowaniu współczesnego wizerunku bibliotekoznawstwa i informacji naukowej, który zrywa z postrzeganiem ośrodka informacji tylko jako tradycyjnej biblioteki zapełnionej stosami książek z bibliotekarzem strzegącym tych zasobów, pełnią naukowcy z tej dziedziny. Do nich należy projektowanie programów nauczania będących odpowiedzią na zapotrzebowanie współczesnego społeczeństwa informacyjnego. Bardzo pomocne w tych działaniach są z pewnością dokumenty normalizujące takie, jak standardy edukacyjne wskazujące na cechy charakteryzujące dobry program.
Źródłem takiej wiedzy dla instytucji kształcących w zakresie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej w Ameryce Pn. są Standardy Akredytacji programów magisterskich (Standards for Accreditation of Master's Programs in Library and Information Studies) z 1992 roku. Zostały przyjęte przez Radę Stowarzyszenia Bibliotek Amerykańskich (Council of the American Library Association) i są wynikiem długiej pracy nad standardami z 1972 roku, które zastąpiły. Pracami przeglądowymi nad wcześniejszymi standardami zajęła się podkomisja Komisji Akredytacji (Comitee on Accreditation) w skład, której weszły organizacje z dziedziny bibliotekoznawstwa i informacji naukowej zarówno ze Stanów Zjednoczonych (7) jak i Kanady (1). Do głównych zadań Komisji Akredytacji należy wykonywanie programu akredytacyjnego Stowarzyszenia Bibliotek Amerykańskich oraz rozwijanie i formułowanie standardów edukacyjnych dla programów magisterskich bibliotekoznawstwa i informacji naukowej1.
W tym miejscu należy wyjaśnić, jak rozumiana jest akredytacja. Zgodnie z definicją Stowarzyszenia Bibliotek Amerykańskich jest to dobrowolny, pozarządowy system oceny stosowany w USA w celu ochrony interesu publicznego oraz weryfikacji jakości usług świadczonych przez szereg organizacji i instytucji różnego typu. W sektorze szkolnictwa wyższego akredytacja gwarantuje, iż instytucje oferujące wyższe wykształcenie oraz ich poszczególne jednostki, szkoły lub programy spełniają odpowiednie standardy jakości i integralności. Istnieją dwa rodzaje akredytacji edukacyjnych. Akredytacja instytucjonalna zajmuje się oceną danej instytucji jako całości, natomiast specjalizacyjna wartościuje edukację profesjonalną i zawodową na poziomie wydziału lub programu. Ta ostatnia jest zarówno procesem jak i stanem. Proces pociąga za sobą oszacowanie jakości programu i jego ciągłe udoskonalanie poprzez kontrolę zgodności z określonymi standardami profesjonalnymi. Tymczasem akredytacja rozumiana jako stan świadczy o tym, że posiadający ją program nadal wypełnia zobowiązanie do utrzymywania wysokiej jakości nauczania2.

W przedmowie do Standardów Akredytacji z 1992 roku zwraca się uwagę, iż akredytacja zapewnia, że dana instytucja szkolnictwa wyższego lub program:
  • ma jasno zdefiniowane cele nauczania
  • utrzymuje warunki, w których możliwe jest ich osiągnięcie
  • faktycznie je realizuje
  • można oczekiwać, iż nadal będzie kontynuować te działania.
W tym dokumencie zawarta została również definicja "studiów w zakresie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej", których przedmiotem zainteresowania jest zapisywalna informacja i wiedza, a także usługi i technologie służące usprawnianiu zarządzania nimi i sposobów ich wykorzystywania3 . Programy magisterskie w zakresie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej oferowane przez uczelnie, które ubiegają się o przyznanie akredytacji są oceniane pod kątem zgodności ze Standardami z 1992 roku. Kryteria tutaj stosowane kładą nacisk na oszacowanie zarówno procesów nauczania i zasobów jak i sposobu ich należytego wykorzystania do osiągnięcia celów programowych. Istotne jest, aby instytucje chcące uzyskać akredytację wykorzystywały wyniki owej oceny do ciągłego planowania, rozwijania i doskonalenia programu nauczania. Możliwe jest uzyskanie akredytacji dla więcej niż jednego programu magisterskiego z zakresu bibliotekoznawstwa i informacji naukowej, jednakże uczelnia ma obowiązek przedstawić cele i założenia każdego z nich oraz ich wzajemne powiązania.
Prezentacja każdego programu powinna się odbywać w oparciu o Standardy. Zawierają one opis najważniejszych cech programów nauczania przygotowujących przyszłych bibliotekarzy i pracowników informacji. Warto zauważyć, że choć w trakcie procesu przyznawania akredytacji badana jest zgodność poszczególnych aspektów programu z odpowiadającymi im standardami najważniejsza pozostaje jego ocena całościowa. Każdy z sześciu standardów reprezentuje ważny element programu magisterskiego. Przedstawienie ich zawartości treściowej pozwoli zapoznać się z przykładowym modelem takiego programu. Poniżej występują one w kolejności oryginalnej4.

CELE PROGRAMOWE

Instytucja oferująca program nauczania w zakresie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej powinna sformułować misję i cele programowe, a także je osiągać poprzez zastosowanie szeroko rozumianego procesu planowania, w którym biorą udział wszyscy, którym program ma na celu służyć. Powinny one być zgodne z wartościami instytucji macierzystej oraz kulturą i misją szkoły.
Cele programowe są wyrażone w postaci wyników nauczania, jakie należy uzyskać oraz odzwierciedlają:
  • ważny charakter obszaru zainteresowania dziedziny bibliotekoznawstwa i informacji naukowej, jakim jest zapisywalna informacja i wiedza, a także usługi i technologie ułatwiające zarządzanie nimi i ich wykorzystywanie, co obejmuje tworzenie tej wiedzy i informacji, ich komunikację, identyfikację, odpowiednią selekcję, gromadzenie, organizację i opis, sposoby przechowywania, analizę, interpretację, ocenę, syntezę i wzorce rozchodzenia się w społeczeństwie
  • filozofię, podstawowe zasady i etykę zawodową
  • właściwe reguły uzyskiwania specjalizacji przedstawione w stosownych oświadczeniach polityki programowej szkoły oraz w dokumentach upoważnionych organizacji profesjonalnych
  • wkład wartości nauczania i usług do rozwoju dziedziny
  • ważną rolę pracy badawczej dla rozwoju bazy pojęciowej dziedziny
  • wagę wkładu, jaki bibliotekoznawstwo i informacja naukowa wnosi do innych dyscyplin naukowych
  • znaczenie innych dyscyplin naukowych dla bibliotekoznawstwa i informacji naukowej
  • rolę usług z zakresu bibliotekoznawstwa i informacji naukowej w gwałtownie zmieniającym się, wielokulturowym, wieloetnicznym i wielojęzykowym społeczeństwie, włączając potrzeby informacyjne grup ludności, które nie są w pełni zaspokajane
  • rolę usług z zakresu bibliotekoznawstwa i informacji naukowej w szybko zmieniającym się globalnym i technologicznym społeczeństwie
  • potrzeby wszystkich tych, którym program ma za zadanie służyć.
Każdy program jest oceniany w kontekście tych Standardów, w stopniu, do którego wypełnia swoje cele. W ocenie, mającej charakter zarówno wewnętrzny jak i zewnętrzny, biorą udział wszyscy, którym program służy tj. studenci, wykładowcy, pracodawcy, absolwenci i inni.

PROGRAM

Na podstawie wcześniej zdefiniowanych celów należy opracować program nauki, który podlega zmianom w systematycznym procesie planowania. Poprzez różnorodność przedmiotów pozwala on poznać główne teorie, zasady, praktykę i wartości niezbędne do świadczenia usług w bibliotekach i innych ośrodkach informacji.
Program nauczania z zakresu bibliotekoznawstwa i informacji naukowej:
  • służy kształceniu profesjonalistów z tej dziedziny
  • podkreśla ciągły rozwój wiedzy, który odzwierciedla wyniki podstawowych i stosowanych prac badawczych z dziedzin istotnych dla bibliotekoznawstwa i informacji naukowej
  • łączy w sobie teorię, zastosowanie i wykorzystanie technologii
  • jest odpowiedzią na potrzeby informacyjne gwałtownie zmieniającego się, wielokulturowego, wieloetnicznego i wielojęzykowego społeczeństwa
  • wskazuje kierunki przyszłego rozwoju dyscypliny
  • jest odpowiedzią na potrzeby podlegającego szybkim zmianom technologicznego i globalnego społeczeństwa
  • promuje dążenie do ciągłego rozwoju zawodowego
Ponadto program nauki umożliwia każdemu studentowi skonstruowanie logicznego planu studiów, który pozwoli spełnić jego indywidualne oczekiwania i cele zgodnie z wymaganiami programowymi oraz przygotuje do rozpoczęcia udanej kariery zawodowej. Ważne jest, aby program umożliwiał ukończenie tzw. "cooperative degree programs"5 , zawierał interdyscyplinarne przedmioty i prace badawcze oraz dawał możliwość zdobycia doświadczenia zawodowego. Natomiast struktura programu i powiązania między przedmiotami muszą być logiczne. Jeśli obejmuje obszary specjalizacji, to nauczanie w tym zakresie powinno być oparte na ogólnych założeniach bibliotekoznawstwa i informacji naukowej.
Podobnie, jak misja i cele program również podlega ciągłej ocenie ze strony wszystkich, których dotyczy, a jej wyniki winny być wykorzystywane do planowania i jego udoskonalania. Program potwierdza wymagania tych Standardów bez względu na formę lub sposoby jego dostarczenia wybrane przez szkołę.

WYKŁADOWCY

Szkoła posiadająca program kształcenia w zakresie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej winna mieć kadrę naukową zdolną efektywnie realizować cele programowe. Jej pełnoetatowi członkowie posiadają kwalifikacje odpowiednie do zajmowanego stanowiska. Ich liczba oraz zróżnicowanie obszarów, w których się specjalizują są wystarczające do efektywnej realizacji programu i przeprowadzania badań naukowych niezależnie od sposobu jego dostarczania. Wykładowcy zatrudnieni w niepełnym wymiarze godzin podnoszą jakość i wzbogacają różnorodność programu.
W standardzie tym zostały również ujęte regulacje dotyczące ogólnych warunków zatrudniania, awansowania i oceny pracy i osiągnięć kadry naukowej. Wykluczają one dyskryminację w jakiejkolwiek postaci i podkreślają znaczenie różnic pomiędzy wykładowcami ze względu na obszary naukowe, w których się specjalizują. Metody nauczania, konsultacje ze studentami oraz praca badawcza mają służyć podnoszeniu jakości kształcenia, a także uwzględniać indywidualne kompetencje, zainteresowania i cele wykładowców. Podobnie, jak wyżej przedstawione aspekty programu nauczania kadra naukowa podlega systematycznej ocenie, w której biorą udział wszyscy odbiorcy programu.

STUDENCI

Polityka rekrutacyjna, przyjęć na studia, udzielania pomocy finansowej, umożliwiania pracy na uczelni oraz administracyjna dotycząca studentów powinna być zgodna z celami programowymi szkoły i odzwierciedlać potrzeby osób, którym program ma służyć. W standardzie tym również wyklucza się jakąkolwiek formę dyskryminacji.
Aktualna, dokładna i łatwo osiągalna informacja na temat szkoły i programów przez nią oferowanych powinna być łatwa do uzyskania przez studentów i wszystkich zainteresowanych. Informacja ta powinna zawierać wykaz celów programowych, opis programów nauczania, informację o wykładowcach, warunkach przyjęć, kryteriach oceny pracy studenta oraz innych istotnych procedurach.
Studenci przyjęci na studia magisterskie powinni posiadać stopień bachelor's degree z akredytowanej uczelni. Procedury uchylania jakichkolwiek warunków przyjęć winny być wyrażone jasno i stosowane konsekwentnie. Ocena podania o przyjęcie powinna uwzględniać zdolności intelektualne i kwalifikacje studenta, a także wymagania programu. Studenci mają możliwość ułożyć plan studiów wychodzący naprzeciw ich potrzebom i aspiracjom oraz zgodny z wymaganiami ustanowionymi przez szkołę. Ich osiągnięcia podlegają systematycznej i sprawiedliwej ocenie, jednocześnie mają prawo do uzyskania pomocy poprzez konsultacje i doradztwo. Mają także wpływ na kształtowanie środowiska akademickiego, polityki uczelni i sposobów przekazywania wiedzy. Ocena osiągnięć studentów służy do rozwijania programu i wprowadzania udoskonaleń.

ADMINISTRACJA I ŹRÓDŁA FINANSOWANIA

Szkoła jest integralną i zarazem autonomiczną jednostką instytucji macierzystej, która jest źródłem zasobów i wsparcia administracyjnego potrzebnych do osiągnięcia jej celów programowych. Wykładowcy, studenci i inni pracownicy tej szkoły są równi w prawach z innymi jednostkami akademickimi instytucji macierzystej. Mają prawo ją reprezentować i brać aktywny udział w jej życiu. Główny kierujący programem posiada tytuł, wynagrodzenie, status i uprawnienia porównywalne do tych, które mają osoby na podobnym stanowisku w obrębie uczelni. Ponadto stwarza warunki korzystne do wypełniania realizacji celów programowych oraz zachęca do współpracy interdyscyplinarnej.
Pracownicy administracyjni wspierają dyrektora szkoły i jej kadrę naukową w wykonywaniu obowiązków, przez co przyczyniają się do wypełniania celów programowych.
Źródło finansowania szkoły stanowi jej instytucja macierzysta w stopniu niezbędnym do utrzymania programu nauczania w zakresie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej spełniającego te Standardy. Zasady wynagradzania pracowników są zgodne z polityką uczelni i uwzględniają wykształcenie, doświadczenie zawodowe, zakres obowiązków oraz osiągnięcia każdego pracownika.
Fundusze przeznaczone na badania, rozwój zawodowy, podróże, urlopy płatne oraz pomoc finansową dla studentów są dostępne na takich samych zasadach, jak w innych jednostkach akademickich instytucji macierzystej. Oba aspekty tego standardu stanowią część składową ogólnej oceny programu.

ZAPLECZE DYDAKTYCZNE

Pomieszczenia, urządzenia i inne pomoce dydaktyczne dostępne dla programu umożliwiają efektywną realizację jego celów. Dla potrzeb studentów i wykładowców należy umożliwić dostęp do:
  • biblioteki
  • zasobów i usług multimedialnych
  • technologii komputerowych i innych technologii informatycznych
  • pomieszczeń dla celów studiów indywidualnych.
Pracownicy zajmujący się tymi zasobami powinni posiadać odpowiednie kwalifikacje. W skład oceny całościowej programu wchodzi przegląd zasobów udostępnianych do jego realizacji.

* * *

Przedstawione powyżej standardy tworzą wzór programu nauczania w zakresie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej, na podstawie którego uczelnie chcące kształcić w tym kierunku mogą budować własne programy. Każdy z zaprezentowanych aspektów ma istotne znaczenie dla całości, co zostało podkreślone poprzez ukazanie ich wzajemnych powiązań w programie. Niemniej jednak należy zauważyć, iż zdecydowanie fundamentalną rolę odgrywają w nim jasno i poprawnie zdefiniowane cele programowe. Mają one wpływ na kształt programu, a stopień w jakim są osiągane, ma niebagatelne znaczenie dla oceny programu, która decyduje o przyznaniu akredytacji.
Przejrzyście sformułowane założenia, zgodnie ze standardami, odgrywają także ważną rolę informacyjną dla przyszłych studentów. Nie dziwi więc ich mniej lub bardziej szczegółowa prezentacja w serwisie informacyjnym każdej uczelni. Standardy mają postać dość ogólnych wskazań, dlatego warto wzbogacić je przykładami celów programowych niektórych wydziałów bibliotekoznawstwa i informacji naukowej amerykańskich uczelni.
Bardzo dokładną listę opracowano np. w Louisiana State University w Baton Rouge. Uczelnia stawia sobie za zadanie przygotowywanie profesjonalistów z zakresu bibliotekoznawstwa i informacji naukowej do podjęcia odpowiedzialnej roli w bibliotekach i innych ośrodkach informacji oraz wniesienie wkładu do rozwoju dziedziny. Wyszczególniono zatem 7 podstawowych celów programowych 6:
  1. Oferować program magisterski, dzięki któremu studenci posiądą kompetencje niezbędne do świadczenia usług bibliotecznych i informacyjnych, a dokładniej:
    • wpajać im dokładne zrozumienie zasad etycznych i filozoficznych zawodu
    • zaznajomić z historią bibliotek, informacji i utrwalonej wiedzy
    • dostarczyć solidne podstawy w zakresie usług bibliotecznych i w bibliotekarstwie
    • umożliwić studentom ocenę wpływu zmian technologicznych na pracę biblioteki i agencji informacyjnych
    • zapoznać z ze znaczeniem zmian społecznych dla bibliotek i agencji informacyjnych, podkreślając szczególny charakter zróżnicowanego, wielokulturowego społeczeństwa
    • zapoznać z usługami istotnymi do zaspokajania potrzeb informacyjnych współczesnego społeczeństwa
    • uświadomić znaczenie nabycia umiejętności oceny potrzeb grup użytkowników informacji
    • wyposażyć studentów w wiedzę z zakresu zarządzania informacją, usług informacyjnych oraz organizacji zajmujących się informacją i jej wykorzystywaniem
    • wykorzystywać najnowocześniejsze metody nauczania uwzględniające tworzenie informacji, środki za pomocą których następuje jej wymiana, selekcja, gromadzenie i wyszukiwanie
    • uświadomić studentom, jakie możliwości i wyzwania niesie za sobą realizacja powyższych zadań w różnych środowiskach bibliotecznych i w ośrodkach informacji
    • przygotować ich do świadczenia usług dla zróżnicowanych kulturowo i społecznie grup społecznych i nauczyć analizować ich specjalne potrzeby
    • zapoznać studentów z ważnymi dokumentami wydanymi przez profesjonalne organizacje z zakresu bibliotekoznawstwa i informacji naukowej
    • promować współpracę interdyscyplinarną w zakresie pracy naukowo-badawczej i dydaktycznej.
  2. Poprawić jakość i pozycję bibliotekarstwa i informacji naukowej poprzez efektywną rekrutację osób zdolnych, a także należących do mniejszości, oraz poprzez przygotowanie absolwentów do podjęcia odpowiedzialnych stanowisk pracy w zawodzie, a ponadto:
    • zagwarantować wysoki poziom kandydatów do podjęcia studiów magisterskich
    • rekrutować aktywnie w sposób, który umożliwia przyciąganie zainteresowania studentów o dużym potencjale intelektualnym i pochodzących z różnych środowisk
    • wspierać aktywnie i zachęcać studentów i absolwentów do podejmowania pracy na uczelni.
  3. Promować nauczanie na wysokim poziomie mające na celu rozwój dyscypliny poprzez:
    • skupienie się na logicznym i solidnym projekcie programu nauczania dającym studentom dostęp do zajęć wysokiej jakości
    • regularną ocenę programu i jego celów, aby zapewnić jego elastyczność, kompletność i aktualność
    • oferowanie środków służących zachęcie do podnoszenia kwalifikacji kadry naukowej i udoskonalania sposobów nauczania.
  4. Zaangażować się w pracę badawczą, która wspiera postęp w dziedzinie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej i przyczyniać się do jej rozwoju poprzez:
    • dynamiczną działalność badawczą
    • zachęcanie do poszukiwania różnych źródeł funduszy na rzecz badań naukowych
    • prezentację wyników badań w literaturze fachowej
    • podjęcie wiodącej roli w tworzeniu i analizie krytycznej wiedzy z zakresu bibliotekoznawstwa i informacji naukowej
  5. Zapoznać studentów ze środkami i metodami badań oraz ich krytyczną oceną poprzez:
    • zawarcie w oferowanych przedmiotach podstaw pracy badawczej
    • umożliwienie każdemu studentowi prowadzenie badań i rozpowszechnianie ich wyników
    • zachęcanie do podejścia z perspektywy interdyscyplinarnej do badania problemów z zakresu bibliotekoznawstwa i informacji naukowej oraz krytycznego spojrzenia na zagadnienia , jakimi się zajmuje.
  6. Pełnić wiodącą rolę w działalności związanej z usługami informacyjnymi, a przede wszystkim:
    • zachęcać do świadczenia usług na kilku poziomach (lokalnym, stanowym, regionalnym, narodowym i międzynarodowym) oraz promować wymianę wiedzy fachowej i doświadczeń pomiędzy pracownikami tych ośrodków
    • umożliwiać wykładowcom branie aktywnego udziału w działalności organizacyjnej
  7. Stworzenie profesjonalistom z zakresu bibliotekoznawstwa i informacji naukowej możliwości dalszego kształcenia się w tym kierunku, a ponadto: - umożliwienie wszystkim zainteresowanym aktualizację posiadanej przez nich wiedzy i zapoznanie się nowymi kierunkami rozwoju dziedziny - publikację wyników aktualnie przeprowadzanych badań w tym zakresie - realizowanie programu "Certificate of Advanced Study in Library and Information Science".
    Tak precyzyjna lista założeń jest niewątpliwie wyzwaniem zarówno dla wykładowców jak i studentów, którzy będą realizować ten program. Świadczy także o tym, iż uczelnia koncentruje się na kształceniu wysokiej klasy specjalistów zajmujących się informacją. Nie należy jednak zapominać, że lista ta jest jedynie formą deklaracji, a ocena jakości całego programu dotyczy wszystkich jego aspektów.
    W przypadku Long Island University w Brookville, cele programowe zawężono do kompetencji, jakie studenci powinni posiadać po ukończeniu programu. Należą do nich 7:
    • umiejętność przedstawienia zadań zawodu bibliotekarza i pracownika informacji
    • rozumienie zmiennego charakteru tej dziedziny
    • umiejętność zastosowania odpowiednich metod badawczych i sposobów oceny w rozwiązywaniu problemów i podejmowaniu decyzji
    • umiejętność stosowania zasad organizacji, selekcji i oceny zasobów informacji
    • znajomość i korzystanie z technologii informatycznych w bibliotekach i innych ośrodkach informacji
    • świadomość zróżnicowanych zadań i usług świadczonych różnym grupom klientów w bibliotekach i ośrodkach informacji oraz ich wzajemnych relacji
    • znajomość podstawowych zasad i wartości etyki zawodu
    • przywiązanie do poszanowania swobody intelektualnej
    • udział w praktyce zawodowej poprzez pracę w bibliotece lub innym środowisku informacyjnym
    • świadomość zobowiązania do ciągłego rozwoju zawodowego oraz wniesienie istotnego wkładu w rozwój dziedziny.
    Choć każdy z zaprezentowanych przykładów nieco się różni, cele programowe tych uczelni są zgodne ze Standardami z 1992 roku, a ponadto jak wspomniano wyżej są źródłem informacji na temat tego kierunku dla przyszłych bibliotekarzy i pracowników informacji. Stowarzyszenie Bibliotek Amerykańskich (ALA) akredytuje obecnie 54 magisterskie programy nauczania w zakresie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej w 49 uczelniach amerykańskich.
    Tabela 1.1 przedstawia wszystkie amerykańskie instytucje szkolnictwa wyższego oferujące takie programy wraz z datą ich kolejnej weryfikacji. Część z nich posiada więcej niż jeden program, co niewątpliwie ma wpływ na większe zróżnicowanie zawartości przedmiotowej. Aby jednak ocenić jakość tych programów należy poddać wnikliwej analizie ich zawartość przedmiotową i rodzaj oferowanych specjalizacji.


    Początek strony   |   Powrót do spisu treści   |   Następna strona